Συζήτηση για τη διαφθορά και τη διαπλοκή, είχε λέει, στη βουλή. Όχι, δεν την παρακολούθησα, την προσπέρασα. Αλίμονο βέβαια, ό,τι κι αν προσπεράσεις σήμερα, δεν το χάνεις, το βρίσκεις ακριβώς μπροστά σου. Πού αλλού; Στο διαδίκτυο, στα social media.

Γεμάτα αναρτήσεις! Σαν να ‘χεις μπει σε ένα γήπεδο γεμάτο πανό και συνθήματα. Η χαρά του οπαδού! Κι αυτά που ξεχωρίζουν δεν είναι τα «ζήτω» (και πού να φωνάξεις ζήτω αλήθεια σήμερα;) αλλά τα «ουου»! Ο ένας τρισκατάρατος, ο άλλος ξεφτιλισμένος (δεν θέλω να μεταφέρω όλα τα επίθετα εδώ), αλλά θέλω εκφράσω μια σκέψη: Όλη αυτή η χολή και το μένος τι υποδηλώνουν άραγε κατά βάθος; Μια πραγματική περιφρόνηση ή ίσως και μια άμυνα; Μια ακεραιότητα ή μια λερωμένη φωλιά;

Δεν θέλει πολύ σκέψη νομίζω. Ένας ακέραιος και ανώτερος άνθρωπος ποτέ δεν θα γιούχαρε έναν κατώτερο. Το γιουχάρισμα πρώτα εκθέτει το υποκείμενο και ύστερα το αντικείμενο. Εκθέτει σίγουρα το υποκείμενο, επειδή γιουχάρει στην απελπισμένη προσπάθειά του να βγει από μια δυσμενή θέση. Γιουχάρει για μη βουλιάξει. Αν είσαι ακέραιος δεν έχεις ανάγκη να γιουχάρεις κανένα. Όχι γιατί έχεις κάποια μαγική εγγενή αυτάρκεια, κανείς δεν διαθέτει κάτι τέτοιο. Δεν γιουχάρεις, γιατί ο ακέραιος άνθρωπος δεν επιζητά την επιβολή επάνω στο πλήθος, παρά μόνο την επικοινωνία και το διάλογο, με έναν όμοιο, ακέραιο νου. Με το πλήθος δεν γίνεται διάλογος, κι αν πιστεύεις κάτι τέτοιο, είσαι στην καλύτερη περίπτωση νάρκισσος και στην χειρότερη λαοπλάνος.

Λέγαμε για διαπλοκή. Αχ, αυτή η διαπλοκή. Ένα τανγκό είναι που θέλει δύο. Ένας χορός: από την μια το κράτος ως καβαλιέρος, από την άλλη ο ιδιώτης ως ντάμα. Και ποιος είναι ο πιο απλός τρόπος να πάψει ένας χορός; Να αφήσει ο καβαλιέρος τη ντάμα μόνη κι έρημη. Μα έλα που δεν μπορεί να κρατηθεί απ’ τον πειρασμό! Τέτοια τσαχπίνα που ‘ναι η ντάμα, τέτοιος Καζανόβας ο καβαλιέρος. Και μαζευτήκαν που λέτε όλοι οι καβαλιέροι προχτές στη βουλή και μαλώνανε ποιος χορεύει λιγότερο με τη ντάμα.

Και η κυβέρνηση μας λέει πως βρήκε ένα μυστικό για να σταματήσει τη διαπλοκή. Θα κλείσει τα κανάλια. Τα κανάλια της διαπλοκής! Ξέρετε πώς μου ακούγεται αυτό εμένα; Σαν να μην μπορεί να αντισταθεί ο καβαλιέρος στον πειρασμό και διώχνει την ντάμα απ’ το χορό! Να σας το πω και αλλιώς: σαν να μην μπορεί να κάνει δίαιτα ένας υπουργός και να περνάει ένα νομοσχέδιο να κλείσουν τα fast foods! Μπορούμε να έχουμε όλα τα κανάλια ανοιχτά και να μην έχουμε διαπλοκή; Εδώ σε θέλω μάγκα μου… Δίαιτα για γερά στομάχια!

Όχι, δεν ήμαστε της δίαιτας σε τούτη τη χώρα. Καταναλώνουμε και χωνεύουμε κατά κόρον κάθε πολιτικό, κοινωνικό ή μυστικιστικό χείμαρρο μας κατακλύσει. Ας μη τα αραδιάσω ένα-ένα εδώ και ξεφύγω από το θέμα μας. Ένα είναι σίγουρο όμως: κάνουμε και μια δίαιτα εδώ, στα μέρη ετούτα, και την κάνουμε καλά. Δίαιτα από την μελέτη, από τη μόρφωση, δίαιτα απ’ το βιβλίο. Δίαιτα από τις επιστήμες, δίαιτα από τη φιλοσοφική σκέψη. Εντάξει, το βγάλαμε το σχολειό, πήραμε και ένα ρημάδι πτυχίο, αλλά φοβάμαι πως δεν είναι αρκετά δυο χαρτιά (ίσως ούτε δέκα) για να καταλάβεις τι γίνεται γύρω σου. Και πόσο ακόμα να καταλάβεις τελικά τι πρέπει να γίνεται γύρω σου, αν ήθελες τα πράγματα να είναι καλύτερα (για παράδειγμα, να μην υπήρχε διαπλοκή). Η πραγματική μόρφωση ξεκινά όταν το βιβλίο παύει να είναι υποχρέωση και γίνεται επιθυμία.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο μέσος οπαδός μιας ομάδας σε ένα γήπεδο δεν ξέρει να σου πει λέξη για την Ιστορία του ποδοσφαίρου. Αντίστοιχα, ο μέσος οπαδός ενός κόμματος δεν ξέρει γρι για την Οικονομική Θεωρία που πρεσβεύει η παράταξή του. Κοινός παρονομαστής οποιουδήποτε ανθρώπου απέχει από τη Θεωρία είναι το γουχάρισμα. Ενδεχομένως να έχουν κάνει την ίδια δίαιτα ή έχουν τη φωλιά τους λερωμένη.

LEAVE A REPLY